Eerste match van het nieuwe seizoen achter de rug

De eerste match van het seizoen werd zaterdag 4 september gespeeld tegen de nieuwe club MVC de voetbalwijk.
Het werd een mooie match die in het voordeel van Oud en Nieuw uitdraaide.

‘MVC de voetbalwijk’ is een nieuwkomer in de recrea competitie van Zele.
De bijna complete ploeg van Oud en Nieuw stond ze dan ook op te wachten op zaterdag 4 september. Enkel Filip, die gekwetst was, en Matthias konden er niet bijzijn.

De match kwam na enkele maanden stilliggen traag op gang, maar met een knap shot van Frederik werd het al gauw 1-0 in het voordeel van Oud en Nieuw. De 1-0 stand bleef lang op het bord en pas in het 2e kwartier werd de voorsprong vergroot met enkele doelpunten.

In het 3e kwartier werd door ‘MVC de voetbalwijk’ enkele keren knap gescoord op de counter en werd de stand 6-3.
Oud en Nieuw is zijn onzekerheid in het nemen van penalty’s vorig seizoen nog niet vergeten en ook deze keer werd 0 op 4 keer gescoord via penalty.

In het 4e kwartier nam Oud en Nieuw het roer opnieuw over, wat resulteerde in een uitslag van 10-4 in het voordeel van Oud en Nieuw.

Een geslaagd begin van het seizoen!

Start competitie

Zaterdag start het nieuwe seizoen in de Zeelse recrea competie waar onze eigen club MVC Oud en Nieuw als kampioen van start gaat.

Hierbij alvast een voorsmaakje van de kalender zodat jij er bij kan zijn om onze ploeg een steuntje in de rug te geven:

[matches league_id=1 mode=all]

www.oudennieuw.be in een nieuw kleedje

Zoals jullie kunnen zien steekt onze webstek in een heel nieuw kleedje. Op deze manier kunnen we jullie nog sneller op de hoogte brengen van alles wat in onze vereniging leeft en speelt.

Prijs Oud en Nieuw 2010

Op de proclamatie van de zesdes werd naar jaarlijkse gewoonte de prijs Oud en Nieuw uitgerijkt. Dit jaar viel de eer te beurt aan Mattias Müller.

De speech bij de uitreiking van de prijs:

Geachte genodigden,
Beste ouders,
Beste oud-leerlingen,
De oud-leerlingenbond van de beide scholen houdt van goede
gewoontes. Zodoende speurt zij ieder jaar opnieuw naar een
leerling, M/V, aan wie ze de speciale prijs van Oud en Nieuw wil
overhandigen. Toetsend aan de idealen van de pioniers van Pius X,
namelijk de broeders maristen die in een geest van dienstbaarheid,
eenvoud en bescheidenheid hun opvoedingswerk hier deden en
aangevuld met de bemoedigende woorden van Mère Julie, de
stichteres van de Kouterschool, zoeken we naar een leerling, leerlinge
die hier niet alleen op de schoolbanken heeft gezeten om mooie
punten te halen, de vlotte jongen of het vlotte meisje te zijn, beleefd
over te komen of de kunst verstond leerkrachten rond zijn/haar vinger
te winden. Neen, we zoeken naar iemand die gedurende die zes
jaren meer wou. Iemand die andere menselijke kwaliteiten wist te
ontplooien zoals begaan zijn met medeleerlingen, oog hebben voor
wat er moet gebeuren, een upgrade maken van de dagelijkse gang,
zich engageren ook buiten de school, kortom een sociaal, fijn mens.
Marc Elchardus zegt dat die jonge mensen hoofdzakelijk te vinden
zijn bij de jeugdbewegingen. Wel deze jongen of dat meisje komt uit
zo een nest. Ik begrijp nu de ontgoocheling al van zij die niet tot de
schare van ons jeugdverenigingsleven behoren maar we laten de
vrouwen ook niet langer in spanning. Het gaat dus over een man. En
een man, die wanneer hij zegt: ‘ik zal mij daar mee bezig houden’ dat
ook tenvolle doet, niemand hoeft zich nog zorgen te maken, alles
komt puik in orde en dit in alle rust en stilte maar tot in de puntjes
verzorgd en met een enorme verantwoordelijkheidszin. De hele zes
jaar heeft de school op hem kunnen rekenen. Voor mevrouw Van
Eetvelde maakte hij het voorblad voor het vak wiskunde, iets wat
Nicole jarenlang heeft gebruikt. Tijdens de dag van de
verdraagzaamheid regelde hij de technische kant van het gebeuren
alsof het allemaal niets was en toen de anderen weg waren, ruimde hij
alles in alle stilte op. Hij zorgde ervoor dat de voetbalmatch
vlekkeloos verliep en bij de honderd dagen was zijn aandeel
gigantisch. Met Thomas Tackaert bracht hij op korte tijd de
honderddagenfuif tot een goed einde zelfs toen mijnheer Decommer
met kommer en kwel thuis lag. Wat niet wil zeggen dat Zeger daar in
het vervolg kan gemist worden. Ook wat wij deze avond zullen
meemaken is voor een groot deel aan hem te danken, hij ging zelfs
mee onderhandelen in het Gildenhuis en wie beter dan ik weet hoe
laat onderhandelingen daar kunnen uitlopen! Op zijn informaticatalent
mag iedereen beroep doen, de school maar ook ‘In Vehementi Spiritu’
en ‘Praeludium Aeternum’ waar hij de groep van de bassen vervoegt
en op de pauk slaat.
Je zou het warm krijgen als je dat allemaal van jezelf hoort en voor ik
vertel wie het is, kunnen we ons de vraag stellen: heeft deze jongen
dan geen minpuntjes.
Toch wel, vooreerst is zijn vader een hooggeplaatste militair van de
Belgische strijdkrachten maar daar kan deze jongen weinig aan doen
en ten tweede heeft hij voor de zesde jaarsreis afgezien van onze
deskundigheid wat betreft de zonovergoten Provence. We vergeven
het hem niet dat hij koos voor het banale Londen.
Wat houdt nu de prijs in? Een waardebon van 125€ en vermits wij
hier toch met een technische knobbel te maken hebben kan deze
ingewisseld worden bij de Pikke.
Ik ga je nu niet langer in spanning houden, zijn naam is gezegend met
cadans en alliteratie zoals Guido Geerinck, dames en heren, de prijs
Oud en Nieuw wordt dit jaar toegekend aan Matthias Muller.

Ik was 18 in 2000

‘Ik was 18 in 2000’

‘Ooh, weet ge nog, die keer…?’     Zet een bende twentysomethings op hun oude speelplaats onder een stralende zon, samen met een bbq en wat bier of wijn en je hebt alle ingrediënten voor een leuke reünie. In het begin was het nog even zoeken… Geven we elkaar nu drie kussen of een hand? En zou dat niet ‘dingsken’ zijn, allez, hoe heet die nu weer? Amai, die is veranderd! Maar al gauw gedroegen we ons weer als die zorgeloze 18-jarigen van weleer, hetzij met wat extra levenservaring en enkele kilootjes meer of minder. Lang vervlogen herinneringen van de ene werden opgesmukt door sappige details door de andere. Want wie vrijde er ook alweer met wie, hoe heette die ene leerkracht weer en was er niet ooit een lied geschreven over de duitse naamvallen? Onze 100 dagen, retraite, de kampen in Zwitserland, fuiven, sportkamp, reizen naar Frankrijk en Engeland, verjaardagsfeestjes, … Materiaal genoeg om een hele avond vol te kletsen. Foto’s en video’s van 10 jaar geleden confronteerden ons genadeloos met foute kapsels en kledingstijlen maar zorgden ook voor dat gezellige, melancholische sfeertje. En ook al kunnen we tegenwoordig ieders doen en laten volgen op netwerksites als Facebook, een goeie babbel ‘intecht’ blijft toch deugd doen. Dat ons leven in die tien jaar niet heeft stilgestaan, werd duidelijk door de afwezigen die net bevallen waren, hun vrijgezellenavond vierden, naar een trouwfeest moesten, in het buitenland woonden… Maar zaterdag, daar samen met onze ex-klasgenootjes onder de lindebomen, voelden we ons toch weer even als toen… die keer…

Neirynck Sarah & De Waele Eva, 18 in 2000

Wij waren ‘18‘ in 1985!

Zaterdag 22 mei 2010 waren wij  – die 25 jaar geleden Pius X verlieten – uitgenodigd

door Oud en Nieuw voor een reünie.

Ondanks het feit dat iedereen een uitnodiging mocht ontvangen waren we slechts met negen,

al of niet vergezeld van hun partner.

Sommigen onder ons herkennen nog iedereen van de vroegere groepsfoto, anderen moeten iets dieper in hun geheugen graven, maar na het vertellen van sommige anekdotes gaat er opnieuw een lichtje branden.

We mogen genieten van een lekker glaasje bij mooi zomerweer terwijl we opnieuw kennis maken met mensen die we vele jaren niet meer hebben gezien.

Een heel leuk moment is wanneer, oud-leraar, de heer Verstrepen – die een glaasje kwam meedrinken – ons elk een blaadje papier dat we zelf  25 jaar geleden geschreven hebben onder de neus duwt. Hij heeft dat als een echte archivaris zorgvuldig bewaard. Ook onze  reis naar Parijs passeert  nog even de revue …

Daarna mogen we genieten van een lekkere barbecue in de ‘stammenee’ die ons dan weer doet terugdenken aan  de pinksterfeesten van 25 jaar geleden waarvan sommigen onder ons zich nog straffe verhalen herinneren, zoals o.a. met de nachtelijke kuisploeg.

Er wacht ons ook nog een dessert , aangeboden door de oudleerlingenvereniging.

Alvorens deze gezellige avond af te sluiten maken sommigen onder ons nieuwe afspraken want ze zijn niet van plan om nog eens 25 jaar te wachten om elkaar terug te zien!

Tot besluit willen we een woord van dank zeggen aan de mensen van Oud & Nieuw die dit allemaal tot stand brachten alsook aan Vincent voor de lekkere barbecue!

Zij die er niet bij waren hadden ongelijk!

Filip Baert.

Student in Gent 4

Enkele sfeerbeelden van student in gent 4!

Contactavond zesdes oudleerlingen

De infoavond voor zesdejaars, waarbij verschillende oud-pius x-studenten traditioneel weer trouw aanwezig waren, werd wederom een succes. Ze brachten hun cursussen met hun mee, en in combinatie met een hapje en een drankje (tegen zeer democratische prijzen) was de trend voor een ontspannen, maar ook leerrijke avond gezet. De verschillende studierichtingen hadden elk hun eigen stand, waar je de studenten kon aanspreken en die maar al te graag besloten om je te vertellen over hun ervaringen met het studeren op de hogeschool of de universiteit. Hoewel de gesprekken wel eens overgingen van het studeren naar het nachtleven, was dit voor de eveneens talrijk opgekomen zesdes geen probleem. Een pauze inlassen en een pintje drinken met de leerkrachten behoorde eveneens tot de mogelijkheden. Het was voor velen ook aangenaam om de ex-zesdes van vorig jaar nog eens terug te zien, ze wisten ons te waarschuwen dat de drempel tussen het zesde secundair en het eerste hoger toch wel niet te onderschatten was, en dat we nu moesten genieten van de zesdejaarsactiviteiten. Het was een aangename avond die toch wel enkele uurtjes in beslag nam, en die de studenten van het zesde jaar toch wel meer informatie bracht eerst verwacht.

Jelle Herrebaut

Enkele sfeerfoto’s van de contactavond zesdes – oudleerlingen.

Avond jong-afgestudeerden

Vrijdag 27 november was voor de meesten een normale dag, maar niet voor een aantal pas afgestudeerde Pius-x’ ers. Voor hen werd een reünieavond georganiseerd, die erg geslaagd was!

De meesten die waren afgezakt naar Pius-X waren getuige van hevige regen en veel wind, maar daarvan was in de Maristenzaal weinig te merken. Zo koud en kil was het buiten, zo warm en gezellig was het binnen. De eerste aanwezigen hadden het geluk te kunnen profiteren van een excellente bediening. Een fles cava voor maar € 6, ik heb het al met minder moeten stellen. De lage prijs van de aanwezige drank is te gek voor woorden en al zeker niet voor publicatie vatbaar. Dat wisten ook de kersverse studenten aan de universiteit en hoge school, ze lieten deze actie dan ook niet aan zich voorbij gaan.

Al gauw startten her en der toffe gesprekken, en dat met op de achtergrond wat muziek en een fotoreportage wat tot leuke herinneringen of genante momenten leidde. Naarmate de avond vorderde vonden meer en meer zelenaars de weg naar Pius-X, wat de sfeer alleen maar versterkte! Een leuke avond, veel sfeer, veel leerlingen toch vond de meerderheid van de leerkrachten van Pius-X dit geen reden om naar deze reünie te komen, wat jammer was. De afwezigen kregen ongelijk want de toekomst van Zele, of zo word ze graag genoemd, amuseerde zich te pletter! Je kan het wel al merken ik heb veel lovende woorden over voor de reünieavond van oud en nieuw. Deze was natuurlijk enkel mogelijk dankzij een goede organisatie!

Een tip voor de zesdes van Pius-X: Mis de reünieavond van volgend jaar zeker niet! Ik zal er alvast opnieuw bij zijn.

Contactavond zesdes-oudleerlingen

De meest gestelde vraag aan mensen van het laatste jaar is overduidelijk: ‘En weet je al wat je volgend jaar gaat doen?’ Ook op school kan je er niet aan ontsnappen. We weten het al wanneer we Mr. Dalemans voor de deur zien staan: informatie over de studiekeuze! Ook het CLB valt af en toe de klas binnen en leerkrachten (vooral de klastitularissen) doen er alles aan om je voor te bereiden op volgend jaar. Het mysterieuze, belangrijke, spannende ‘volgend jaar’!

En zo, na de informatie over de verschillende studierichtingen, bachelor- en masteropleidingen en de gesprekken op het oudercontact, kwamen we nu aan bij de volgende stap in de zoektocht naar de passende studierichting: samen aan tafel gaan zitten met zij die vorig jaar of iets daarvoor nog in onze schoenen stonden, nl. de oud-leerlingen. Als er iemand is die nog zou moeten begrijpen hoe het was om in onze plaats te zijn, dan zijn zij het wel. Tot onze grote opluchting zagen ze er niet compleet afgeleefd uit. Ze waren nog niet kapot van de stress, hadden nog geen wallen onder hun ogen en de meeste onder hen waren zelfs relaxed. Ze waarschuwden ons wel om het niet te onderschatten, maar ze zeiden er meteen bij dat het in vele gevallen niet zo erg was als het vaak werd voorgesteld.

Het werd een geslaagde avond! We kregen veel informatie onder onze neus geduwd: lessenroosters, boeken, persoonlijke ervaringen,… De gesprekken gingen niet enkel over de lessen, de studies en de proffen, maar ook over de leukere kant van het studentenleven! Weg uit Zele, naar een grotere stad, uitgaan (met mate natuurlijk), misschien op kot, wat meer zelfstandig zijn, meer vrijheid?… Na de gezellige gesprekken konden we nog genieten van een drankje, ons aangeboden door de Oud-leerlingenbond en we kregen ook de kans ons in te schrijven voor een rondleiding in Gent voor ons, de toekomstige studenten.

Kort samengevat: het was een vruchtbare avond! Sommigen zijn nog zekerder van hun keuze geworden en bij anderen stapelen de twijfels zich op. Eén ding is zeker: we weten nu iets meer over wat ons volgend jaar te wachten staat.